Funky #062.pdf
(
295 KB
)
Pobierz
Funky #62 Z zupełnie innej beczki...
"Funky"
Krzysztof Inglik
Od kilku odcinków podróżujemy wspólnie po krętych drogach i
bezdrożach wyobraźni. W trakcie tych spotkań powstawały
muzyczne etiudy mniej lub bardziej związane ze stylem
deklarowanym w tytule tej rubryki.
Miesiąc temu trafiliśmy nawet na Węgry, a ściślej mówiąc w objęcia skali węgierskiej minorowej. Sam przyznam, że pisząc te
słowa, nie wiem jeszcze, dokąd zaprowadzi nas kolejna sesja, ale niezależnie od wyników trzeba próbować. Jak pisał znany
satyryk Władysław Grzeszczyk: "Nadzieja pomaga iść naprzód; wytrwałość stać, a odwaga wracać". Zastanówcie się chwilę
nad tymi słowami... Po raz kolejny bierzemy zatem głęboki wdech i odważnie wracamy do grzebania patykiem w mrowisku
własnych myśli.
Ponieważ najważniejszym i najbardziej pierwotnym elementem muzyki jest rytm, zaczynamy nasz eksperyment od partii perkusji.
Ta, którą słyszycie na nagraniu, jest pozornie oczywista dwa uderzenia taktowego, jedno werbla prawie
typowe
rockowe
bębnienie. Prawie, bo optykę całkowicie zmienia tu to, co dzieje się w blachach. Słyszycie te triolowe akcenty? Proste, ale piękne,
prawda?
OK, mamy już nasz rytm. Teraz trzeba posłuchać, co gra nam w głowie nasz wewnętrzny gitarzysta rytmiczny. Pierwsze, co
przyszło mi do głowy, to pochód prymek: "E > B > G > Bb". Od "E" do "B" mamy standardową, diatoniczną progresję. Potem jednak
następuje "Bb", które wprowadza charakterystyczny, trytonowy twist. Żeby nie zaciemniać tego harmonicznie, oprę ten pochód na
akordach kwintowych (powerchordach), które w dodatku zagram na barwie przesterowanej z tłumieniem (i tym razem nie chodzi
mi o typowe, funkowe tłumienie, tylko o rockowy palm muting). Mamy zatem podstawową progresję.
Teraz ponownie wsłuchujemy się w perkusję i podkładamy akordziki pod jej rytm. Nieparzyste akordy "E5" i "G5" będą opierać się
na bębnie taktowym i położone będą na szóstej i piątej strunie. Parzyste zaś, czyli "B5" i "Bb5", na tym, co słychać w talerzach, a
położone będą na piątej i czwartej strunie. W ten właśnie
sposób
powstał GŁOS 1 RIFF 1, który widzicie poniżej:
Nie można załadować wtyczki.
Mamy gitarę rytmiczną, ale do pełni szczęścia potrzebny jest nam bas, który zaopiekuje się dolnym pasmem naszego nowego
utworu. Linię basową zapisałem na dole strony z nutami (jeśli ktoś miałby ochotę i jej się nauczyć) oparta jest oczywiście na
pierwszym riffie. Parzyste akordy ograne są typowo basowym pochodem od prymki przez kwintę do oktawy i z powrotem.
Nie można załadować wtyczki.
Mając za plecami podkład z basem i gitarą rytmiczną, zajmujemy się górą. GŁOS 2 RIFF 2 to oscylująca pomiędzy dźwiękami
"E"i "D" fraza, która nawiązuje jeszcze bliżej do pulsu pojawiającego się w blachach. Nuty te wydobywamy na trzeciej strunie,
grając odpowiednio trzecim i pierwszym palcem. Akcenty tworzone przez te dźwięki oraz układ, który tworzą wraz z nutami
tłumionymi, nie pozostawiają już złudzeń co do triolowego charakteru tego rytmu. George Gershwin rzekł kiedyś, że "życie jest jak
jazz najlepsze jest wtedy, kiedy improwizujesz".
Dlatego też, aby jednak uniknąć monotonii, proponuję uczynić tę frazę quasi improwizowaną. Przez "quasi" rozumiem tu pewną
dowolność w wyborze, które dźwięki będą brzmiące, a które stłumione. Zerknijcie proszę na zapisane na sąsiedniej stronie nuty
to przykład takiego grania.
Nie można załadować wtyczki.
A co z górą? W najwyższym głosie dołożymy trzeci riff, który ze względu na charakter nosi nazwę GŁOS 3 SOLO. Jego puls
pozostanie triolowy, czyli związany blisko z pulsem, który perkusista podaje na talerzach. Jednakże przełamiemy go nieco za
pomocą akcentu wynikającego z budowy frazy, a mówiąc ściśle za pomocą czterodźwiękowych motywów. Przenikanie się pulsu
czwórkowego z trójkowym widać wyraźnie w nutach na sąsiedniej stronie. Na każdą ćwierćnutę przypada sześć nut (dwie trójki).
Zaczynamy zapętlać motyw, zajmując pierwsze cztery nuty. Ostatnie dwie nuty pierwszej szóstki to już kolejny czterodźwiękowy
motyw. Na drugiej ćwiartce mija się zupełnie akcent metryczny z akcentem motywu. Na "raz" wracamy dopiero na trzeciej
ćwiartce. Wynika to w prostej linii z matematyki wspólnym mianownikiem trzech i czterech jest dwanaście, a więc dokładnie tyle,
ile nut mieści się w pierwszych dwóch ćwiartkach. Jeśli chodzi o wybór dźwięków, to Głos 3 Solo oparty jest w 75% na zwykłej
pentatonice E moll (EGABD) rozłożonej na dwóch najwyższych strunach, po dwie nuty na każdą z nich.
Przy akordzie E5 zaczynamy od dźwięków "D" i "E", które grały pierwsze skrzypce w riffie drugim. Niby to niuans, ale dzięki takim
drobiazgom wszystko zaczyna się tutaj zgadzać. W miejscu akordu B5 startujemy z dźwięku "B" położonego na dwunastym progu
drugiej struny. Przy akordzie G5 rozpoczynamy nasz czterodźwiękowy motyw od nony wielkiej, czyli od nuty "A" położonej na
dziesiątym progu drugiej struny. Te trzy motywy od "D", od "B" oraz od "A" to owe wspomniane 75%. A gdzie brakujące 25%?
Ostatni powerchord to Bb5. Ogrywając go, pozostaniemy na ostatnim motywie (rozpoczynającym się od dziesiątego progu).
Musimy tylko zmienić tutaj występującą w pentatonice E moll nutkę "B" na "Bb", tak aby zgadzało się z tłem.
Nie można załadować wtyczki.
Całość, czyli wszystko to, co widzicie w nutach na sąsiedniej stronie plus perkusja, tworzy całkiem sympatyczną etiudkę.
Jednakże jej końcowy charakter nie jest stricte funkowy. W zasadzie bliżej jej do heavy metalu niż do funky. No cóż, zasiadając
nad pustą kartką, nigdy nie wiemy, dokąd zaprowadzi nas nasza własna wyobraźnia, której wodze tak rączo i beztrosko
popuściliśmy na początku tego tekstu. Ale to jest właśnie w muzyce najpiękniejsze, bo gdybyśmy zawsze wiedzieli, dokąd
prowadzi wybrana ścieżka, to może nie byłoby sensu dalej nią kroczyć. Jak mawiają Japończycy nie sam cel się liczy, ale droga
do niego prowadząca. To droga jest najważniejsza i to, czego się na niej nauczycie.
Próbujcie więc w podobny
sposób
, wychodząc od perkusyjnej pętli, tworzyć własne etiudy muzyczne. Niezmiernie jestem ciekaw,
dokąd Was te próby doprowadzą.
Plik z chomika:
The_Lavender_Ghost
Inne pliki z tego folderu:
Funky #098.pdf
(345 KB)
Funky #095.pdf
(294 KB)
Funky #100.pdf
(316 KB)
Funky #011.pdf
(304 KB)
Funky #102.pdf
(348 KB)
Inne foldery tego chomika:
Akustyk
Bas
Blues
Jazz
Jazz-rock
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin