CW 2.docx

(36 KB) Pobierz

 

1.      Cel doświadczenia.

Zapoznanie się z podstawowymi zjawiskami fizycznymi

towarzyszącymi procesowi dializy oraz zasadą działania dializatora, jego konstrukcją i parametrami.

 

2.      Wstęp teoretyczny.

Dializa – jest to metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

Ultrafiltracja (filtracja molekularna) - to proces filtracji z użyciem sit molekularnych, membran i wszelkich materiałów porowatych, o porach których rozmiary są zbliżone do wielkości pojedynczych cząsteczek.

Klirens (współczynnik oczyszczania) - określa objętość płynu oczyszczonego z danej substancji w jednostce czasu.                                                                                                [1]                                                                                                                                                          

K=ln⁡(c0ct)∙Vt   [dm3s]

K – klirens dializatora

- t – czas dializy

- V – objętość dystrybucji substancji rozpuszczonej

- c0 – początkowe stężenie substancji rozpuszczonej (założyć, że c~A)

- ct – stężenie substancji rozpuszczonej w chwili t

                         

Współczynnik redukcji barwnika

CRR=A0-AkA0∙100%

A0-absorbancja pierwszej próbki

Ak- absorbancja ostatniej próbki                                                                                          [2]

           

3.       

APARATURA

-spektrofotometr Spekol 11

-dializator

-chłodnica

-4 gumowe węże

-pipeta 10ml

-zlewka 400ml

-kolba 2000ml

-lejek

-statyw

ODCZYNNIKI

-błękit bromofenolowy

 

 

4.      Opis ćwiczenia.

a)     przebieg pomiarów

            Przygotowaliśmy roztwór: do 200 ml wody destylowanej  wlaliśmy 1,75 ml błękitu bromofenolowego, pobraliśmy 2 ml roztworu do próbówki (próbka A0). Resztę wlaliśmy do chłodnicy.

              Ustawiliśmy dializator w taki sposób, aby kierunek przepływu dializatu był przeciwny do przepływu dializowanego roztworu. Przepuściliśmy badany roztwór przez dializator 8 razy. Za każdym razem badaliśmy czas dializy oraz pobieraliśmy 2 ml próbkę i badaliśmy jej absorbancję.

            Następnie powtórzyliśmy pomiar dla przypadku, kiedy przepływ dializatu był zgodny z przepływem roztworu dializowanego.

 

b)     opracowanie wyników

·         przepływ dializatu przeciwny do przepływu płynu dializowanego

 

tabela 1

lp.

t[s]

Δt [s]

A

ΔA

V [cm^3]

ΔV [cm^3]

t [s]

Q[cm^3/s]

ΔQ[cm^3/s]

1

0

0,3

0,484

0,001

200

1

0

0

0,4

2

61

0,36

198

61

3,2

3

122

0,301

196

61

3,2

4

183

0,273

194

61

3,2

5

295

0,256

192

112

1,7

6

380

0,236

190

85

2,2

7

490

0,194

188

110

1,7

8

610

0,188

186

120

1,6

9

685

0,153

184

75

2,5

 

niepewności pomiarowe:

Δt=Δstopera+Δreakcji człowieka

Δt=0,01s+0,2s=0,21s=0,3s

           

               ΔQ=(∆VV+∆tt)Q=0,4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Korzystając z metody regresji liniowej obliczyliśmy wzór prostej przedstawiającej zależność absorbancji od czasu.

A=(-0,0004±0,0001)t+(0,4±0,2)

                                                                                                                                             wykres 1

 

obliczenia

- współczynnika redukcji barwnika w dializowanym roztworze:

CRR...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin