Chirurgia.docx

chirurgia

Chirurgia (z grec  cheir − ręka, ergon – czyn, działanie, chirurgia – ręcznie wykonywana praca) – dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym. jest nauką nadrzędną i zawiera wiele podspecjalności.Sama nazwa chirurgia identyfikowana jest z dziedziną o nazwie chirurgia ogólna. Jest to kliniczna dziedzina medycyny. oprócz chirurgii zabiegowej istnieje jednak szeroki zakres chirurgii zachowawczej. Praca chirurga jest ciągłym wybieraniem mniejszego ryzyka. niekiedy okazuje się, że mniejszym ryzykiem jest zaniechanie operacji, np. leczenie operacyjne małej przepukliny u pacjenta z ciężką niewydolnością oddechową stanowi większe ryzyko niż zaniechanie operacji.

część ogólna (wstęp do chirurgii) dotyczy ogólnych zasad gojenia ran, zakażeń, przetaczania krwi, żywienia, regulacji gospodarki elektrolitowej organizmu, postępowania przed- i pooperacyjnego, zasad doraźnej pomocy w stanach zagrożenia życia, ogólnych zasad techniki operacyjnej (niektórzy autorzy do części ogólnej chirurgii zaliczają zagadnienia związane z leczeniem przepuklin).

zakażenie

Zakażenie rany.

Na rozwinięcie się tego powikłania ma wpływ wiele różnorodnych czynników, m.in.: 
*Stan ogólny chorego (np. niedobiałczenie, niedokrwistość, cukrzyca, żółtaczka, mocznica, marskość wątroby);
* Miejscowy stan rany i jej bezpośredniej okolicy (np. niedokrwienie, nadmierne napięcie brzegów);
*Rodzaj, zjadliwość i ilość drobnoustrojów, które dostały się do rany (najgroźniejsze są bakterie pochodzące z tzw. szczepów wewnątrzszpitalnych).

Do zakażeń dochodzi najczęściej podczas operacji, szczególnie w obrębie przewodu pokarmowego. Duże znaczenie w tym przypadku odgrywa mieszana flora bakteryjna, pochodząca ze światła przewodu , składająca się zarówno z bakterii tlenowych, jak i beztlenowych. 

Objawy zakażenia występują zwykle w 4-7 dobie po zabiegu i są następujące:
*Zaczerwienienie brzegów rany,
*Obrzęk i bolesność jej okolicy,
*Wyciek ropy,
*Podwyższenie temperatury okolicznych tkanek i nierzadko całego ciała.
Leczenie w przypadku zakażeń rany pooperacyjnej polega na:
· Szerokim rozwarciu brzegów rany i jej mechanicznym oczyszczeniu;
· Sączkowaniu (drenaż bierny, czynny, ssący lub ułożeniowy);
· Przepłukiwaniu środkami bakteriobójczymi, bakteriostatycznymi (np. woda utleniona, rywanol, betadyna);
· Stosowaniu okładów przeciwzapalnych, np. z octanu glinu (płyn Burowa) lub octanu ołowiu (płyn Goularda);
· Celowanej antybiotykoterapii (na podstawie wyników posiewu i antybiotykooporności).
Należy podkreślić, iż największe znaczenie ma zapobieganie zakażeń rany, które polega na:
· Ścisłym przestrzeganiu zasad aseptyki chirurgicznej;
· Właściwej technice operacyjnej (w przypadku znacznego zagrożenia zakażeniem rany np. operacja z powodu ropnego zapalenia wyrostka, ranę pozostawia się nie zaszytą, zakładając tzw. szwy odroczone);
· Profilaktycznej antybiotykoterapii;

· stosowaniu pełnowartościowej diety.
zakażenie rany zagraża posocznicza, czyli stanem, w którym dochodzi do uogólnionego rozsiewu drobnoustrojów i rozmnażaniu się uch we krwi. może to doprowadzić do wstrząsu septycznego. do głównych objawów wstrząsu należą:
· przyspieszenie oddechu;
· wysoka gorączka i dreszcze;
· obniżenie ciśnienia tętniczego krwi;
· przyspieszenie tętna
· zmniejszenie wydzielania moczu;
· niepokój psychoruchowy.

rozejście się rany- w następstwie zakażenia rany, błędów w technice operacyjnej lub nadmiernego ciśnienia tłoczni jamy brzusznej (kaszel!) może dojść do częściowego lub całkowitego rozejścia się brzegów rany. powikłanie to występuje zazwyczaj w pierwszych dniach po operacji, a najbardziej charakterystycznym objawem, każącym o nim myśleć, jest nagłe wydostanie się z rany większej ilości wydzieliny surowiczo-krwistej. niekiedy chory podaje iż np. w czasie kaszlu poczuł „jakby coś mu pękło” w operowanej okolicy. należy wtedy skontrolować stan opatrunku i rany pooperacyjnej i w razie najmniejszych wątpliwości powiadomić lekarza leczącego. rozejście się rany wymaga jej ponownego zszycia.

rehabilitacja:

• rehabilitacja-wprowadzona  do użytku w 1918 raku, przez Douglasa C McMurtle - dyrektor instytutu
czerwonego krzyża dla inwalidów w nowym Jorku.(problemy socjalno- zawodowe),

• habilltas - zręczność, sprawność

• re- zwrotnosć

• Douglas C McMurtie , dyrektor nowojorskiego instytutu czerwonego krzyża- rok 1918przedstawiają  wyniki leczenia  inwalidów wojennych używa  określenia-rehabilitacja.

Następstwa zmniejszonej aktywności ruchowej

1 doba aktywacja ukł krzepnięcia

 2,3 doba zwiększa się diureza, zmniejszają się ilości płynów ustrojowych

-4 7 doba czas krzepnięcia krwi, zmniejsza się wydolność organizmu

- upośledzona peralstyka jelit (wentylacja upośledzona), spadek ruchomości przepony

- zwiększa się zapotrzebowanie energetyczne ustroju

- występują dreszcze

- spada masa ciała

>7 ujemny bilans

okresy leczenia chirurgicznego

a)       stres

b)       ograniczenie kontaktu z rodziną

c)       lęk o życie i zdrowie

d)       uzależnienie od personelu medycznego

zapotrzebowanie energetyczne ustroju (po operacji)

a)       utrata ciepła

rana

energia niezbędna do pracy serca,
przepony, mięśni oddechowych, mózgu, trzewi

b)       utrata krwi

c)       katabolizm pooperacyjny
utrata na dobę:

tłuszcz 300-500 gram

mięsnie

Okresy leczenia chirurgicznego

II okres pooperacyjna

a)       pobyt chorego w łóżku

b)       unieruchomienie

c)       porażenie perystaltyki jelit

d)       osłabianie funkcji mięśni oddechowych- upośledzenie wentylacji płuc

e)       wysokie ustawienie przepony

Następstwa leczenia chirurgicznego dla funkcji organizmu

I oddechowe powikłania pooperacyjne ;

a)       pooperacyjny ból

b)       działanie środków narkotycznych i znieczulających

c)       unieruchomienie

d)       wyższe ustawienie przepony

e)       wzdęcie jelit

II krążeniowe  powikłania pooperacyjne

*wstrząs

*powikłania zatokowo – zakrzepowe

WPŁYW ROZLEGŁOŚCI RESEKCJI NA
ZMNIEJSZENIE POJEMNOŚCI ŻYCIOWEJ PŁUC

(VC)

patomechanizm płucnych powikłań pooperacyjnych

1.       zniesienie lub upośledzenie kaszlu 

2.       zaleganie wydzieliny w oskrzelach

3.       utrudnienie lub całkowite przerwanie drożności oskrzela

4.       niedodma

5.       zakażenie miąższu płucnego

6.       zapalenie płuc

7.       ropień płuca

krążeniowe powikłania pooperacyjne

a)       wstrząs

·         hipowolemiczny - utrata krwi, osocza, 

·         kardiogenny -zmiejszony i rzut serca (niedostateczny odpływ krwi

·         sceptyczny  - bakteryjny  mniejsze żarzycie tlenu przez komórki

b)       zakrzepica żył  głębokich
•patogeneza

-zmiany w składzie krwi

-uszkodzenie śródbłonka naczyniowego

zwolnienie przepływu żylnego krwi 
•powikłanie

-zator tętnicy  płucnej

czynniki ryzyka pooperacyjnych powikłań krążeniowo oddechowych

organizacja rehabilitacji w chirurgii

dla pełnej realizacji celów postawionych rehabilitacja w chirurgii powinna być stosowana systematycznie i  często wciągu całej doby, zwłaszcza we wczesnym okresie pooperacyjnym.

cele i zadania rehabilitacji w chirurgii – po operacji

cele :

*zapobieganie powikłaniom i następstwom operacji
* leczenie powikłań i zaburzeń czynnościowych
*przywrócenie sprawności do stanu przed zabiegiem

Realizacja celów

•utrzymanie prawidłowej wentylacji płuc

• zwiększenie ruchomości klatki piersiowej i przepony

• zwiększenie siły mięśni oddechowych

• skuteczny kaszel

• prawidłowy odpływ żylny do kończyn dolnych

• prawidłowa pompa mięśniowa kończyn dolnych

• wczesne uruchamianie i pionizacja ..

...